De vroegere 6 D-kanalen, waren in het begin van de D machtiging (1975),een zestal aan de machtiginghouders toegewezen frequenties in de 2 meter amateurband.
De D machtiging was destijds in het leven geroepen om de mensen die gebruik maakten van de illegale 27 MHz band, de gelegenheid te bieden om een opstap te maken naar het 'echte' zendamateurisme.
Deze groep 'nieuwe'amateurs mochten de volgende frequenties gebruiken;
145.250, 145.275, 145.325, 145,350, 145.375 en 145.400 MHZ. Modulatiesoort was uitsluitend FM.
En er mocht uitsluitend worden gewerkt met type goedgekeurde apparatuur, dat niet buiten 6 kanalen kon werken.
(Een aantal fabrikanten sprongen daar op in. Bekende namen zoals Kenwood met o.a. de TR-2200g en TR-7200g, Icom met de basistransceiver IC-21AD en de mobiele
IC 240AD.
en de draagbare
IC-215AD.
Maar ook minder bekende merken zoals: Clegg Mark3 en
Zodiac Gemini, en ook
Standard hebben een TRX uitgebracht, geschikt voor de, toenmalige D frequenties.
De geldigheidsduur van deze opstapmachtiging was, oorspronkelijk, 2 jaar, met een uitloop van maximaal 1 jaar.
Binnen deze tijd moest men slagen voor de C-machtiging.
Juridisch hielden deze voorwaarden geen stand en later werd de D machtiging omgezet in een permanente machtiging, met onbepaalde geldigheidsduur.
Na het behalen van het examen werd de PD0 call toegekend, waarbij de eerste letter van de suffix aangaf wanneer het examen werd afgelegd.
Elk examen had zijn eigen eerste letter. Bijvoorbeeld; PD0EGF heeft het najaarsexamen gedaan in 1977 en iedereen die voor dat examen slaagde kreeg een roepnaam waarvan de eerste letter een E was en ieder die examen deed in het voorjaar 1981 kreeg een roepnaam beginnend met een L.
Naarmate de jaren verstreken, kregen de D-machtiginghouders steeds meer bevoegdheden en mogelijkheden tot hun beschikking.
Nog later werd de D machtiging omgezet in een N(ovice) machtiging.
